I don’t know if I can love an adopted child

Een uitspraak die ik wel eens hoor, of ik het mee eens ben..? Lees verder. /Maybe you’ve heard it before, do I agree with this judgement..? Keep reading.



Misschien heb je deze uitspraak wel eens gehoord “Ik weet niet of kan houden van een geadopteerd kind zoals ik van mijn eigen kind zou houden”. Ik heb het in ieder geval vaker gehoord en wilde er graag dieper op ingaan. /Maybe you’ve heard it before “I don’t know if I can love an adopted child as much as my own children. I’ve heard it several times and wanted to talk about.

Vorige week waren (lange) Frans en Danielle bij Koffietijd, ze vertelden over de heftige baarmoeder ingreep van Danielle en over het adopteren van kinderen. Door de baarmoeder ingreep is het voor Danielle niet meer mogelijk om zelf kinderen te krijgen, alleen via een draagmoeder of door te adopteren. Adopteren was voor hun geen optie omdat ze al 2 kinderen hebben en niet wisten of ze wel net zo veel konden houden van een kind dat niet 9 maanden in Danielles buik heeft gezeten. Niet die band hebt met een geadopteerd kind, niet je eigen genen doorgeeft, je kind niet kan vergelijken met familieleden. Geadopteerde die zij kenden moeite hadden met geen herkenning vinden in familieleden. /Frans and Danielle were at CoffeeTime last week, they told about the heavy uterus surgery of Danielle and about adopting children. Because of the uterus surgery it’s is no longer possible for Danielle to have children of her own. Only through a surrogate or to adopt children. Adopting was not an option because they have two children and did not know if they could love the child just as much as a child who hasn’t been 9 months In the belly.  Not have that bond with an adopted child, your genes are not passed, your child can not compare with relatives. Adoptee they met who have troubles with finding no recognition in relatives.

Zolang ik mij kan herinneren heb ik altijd van mijn ouders gehouden, en zij ook zielsveel van mij! Natuurlijk heb ik mezelf altijd afgevraagd op wie ik lijk maar dat heb ik nooit als iets negatief ervaren, meer als spannend en speciaal. Dat ging over uiterlijk, qua innerlijk en interesses ben ik net een kopie van m’n moeder. Wij maken hier ook regelmatig een grapje over. “MAM, ik heb je genen! :D ” /As long as I remember I always loved my parents, en they dearly loved me! Thats’s about the outside, i’m copy of the inside of my mother. At home we make jokes about “Mom, i’ve got your genes! :D “.

Ik heb geen moeite met mijn adoptie, nooit gehad ook. Maar er zijn ook mensen die hun adoptie niet goed kunnen verwerken en het geen plekje kunnen geven. Mensen hebben verschillende karakters, denkwijze, de manier hoe zij in het leven staan en hoe zij iets verwerken. Dat geldt voor iedereen, geadopteerde maar ook voor niet geadopteerde. Iedereen komt in zijn leven een moeilijk moment tegen, maar het is de manier hoe je ermee omgaat. Bij de een gaat het verwerken wat makkelijker dan de andere. Lang niet alle geadopteerde hebben er dus moeite mee! ;-) /I never saw any problems with my adoptions. But there are adoptees who can’t proces their adoption. All people have different personalities, mentally, the way how they think about life and the way how they are processing problems. It applies to everyone, for adoptees but also for not-adoptees. Everyone has difficult times in their life, but it’s about how you handle that problem. Some people can process it easily and other people not. So not all the adoptees are having troubles with their adoption! ;-)

Terug naar het houden van een adoptie kind, het klopt dat je niet de genen doorgeeft. Maar niet iedereen lijkt op zijn vader of moeder, toch? Hou je van je ouders omdat je qua uiterlijk op ze lijkt? Mijn oma zei altijd dat mijn moeders biologische kinderen niet meer op haar konden lijken dan wij. Behalve dan dat ze blond haar zouden hebben. /Back to loving an adoptee, yes, you can’t give your genes to an adoptee. But not everyone looks like  their father or mother? Do you love your parent because you look like  them? My grandma always told my mom if she had biological children they couldn’t look more like her than us. Exept, we would have blonde hair.

Om mijn kijk op “het houden van” wat duidelijker te maken geef ik een voorbeeld, wel een heel extreem voorbeeld. Maar ik wil laten zien dat je van elk kind of moeder/vader kunt houden. /To share my point of view about “Loving” i’ve made an extreme example. I want to show you that you can love every child or mother/father.

Stel: Jij groeit je hele leven op bij hele lieve ouders. Op een dag krijg je te horen dat de ouders bij wie je bent opgegroeid niet je biologische ouders zijn en dat je bij je geboorte in het ziekenhuis per ongeluk verwisseld bent met een andere baby. Je ouders die je “echte”ouders niet zijn hebben het ook nooit geweten. /You are growing up with loving sweet parents. At one day, they tell you, the parents you always have seen as your parents, are not your “real”parents. You have been switch at birth with another baby in the hospital. You parents have never known of the switch.

Zou jij nu minder van je ouders houden als je te horen kreeg dat zij niet je “echte” ouders zijn?
/Would you love your parents any less when you heard they are not your “real” parents?

Natuurlijk zou je nieuwsgierig zijn naar je biologische familie, maar ik denk niet dat je minder van ze gaat houden als je al je hele leven bij ze woont en niet beter weet. Ik weet dat het een héél extreem  voorbeeld is maar ik hoop dat ik mensen hiermee aan het denken zet over het “houden van”. /Ofcourse you are curious about your biological family, but I don’t think you would love them any less then before. You have lived with them and see them as your parents. I know the example is quite extreme but I hope people are gonna think about “Loving an adoptee”.

Bedankt voor het langskomen, ik zou het leuk vinden als je een berichtje achterlaat!
/Thanks for stopping by! Don’t forget to leave a comment.

See  you soon!

Isabel Cristina

7 responses to “I don’t know if I can love an adopted child

  1. Hm, ja ik snap wat ze zeggen. Misschien zijn ze bang dat hun andere twee kinderen het niet snappen? Ik zou het zelf wel kunnen, en ben het volledig met jou standpunt eens, hoewel het logisch is dat je het liefst een kind van ‘jezelf’ zou willen hebben..

  2. Ik ben het inderdaad met je eens, als je met die instelling al leeft dan zal je waarschijnlijk inderdaad niet zoveel kunnen houden van een geadopteerd kind. Ik heb bij mijn geboorte een aanlegstoornis meegekregen, dit resulteerde erin dat ik (bijna) blind ben aan één oog maar verder gelukkig niets heb. Wel had het zo kunnen zijn dat ik verstandelijk beperkt was geweest (aanlegstoornissen werken bijna altijd door in de hersenen). Ik heb voor mezelf besloten dat ik later éérst uit wil zoeken hoeveel kans er is dat mijn kind ook een aanlegstoornis krijgt en dat daar mijn beslissing of ik kinderen van mezelf wil vanaf hangt. En als ik dan geen kinderen van mezelf wil dan wil ik adopteren, ik ben er heilig van overtuigd dat ik net zoveel zal houden van een geadopteerd kind als van een kind dat van mijzelf is.

  3. Grappig hier hadden mijn vriend en ik het laatst over. Ik zelf ben inderdaad bang dat ik er moeite mee zal hebben dat een kind niet op mij lijkt. Misschien zou dat minder zijn als het echt om een kindje met een andere etniciteit gaat omdat je er dan vanaf het begin vanuit gaat dat het nooit op jouw gaat lijken qua uiterlijk. Ik zelf ben namelijk altijd ontzettend geïnteresseerd (lees geobsedeerd) in het herkennen van kenmerken van mij in mijn ouders en grootouders. Jouw laatste opmerking doet mij overigens wel aan het denken!

  4. Goed artikel. Ik denk dat ik net zo veel van een geadopteerd kind als van een biologisch kind zou houden! Liefde zit in je hart en tussen je oren en niet in de genen lijkt mij. Mooi om over na te denken en bij stil te staan.;)

  5. Ik denk dat je van een geadopteerd kind net zo veel zou houden als van een biologisch kind, of het kind nou qua uiterlijk op je lijkt of niet, dat zou niet uit moeten maken. Uiteindelijk vormt het kind zich toch naar jouw opvoeding dus zit er alsnog een stuk van jou in het kindje. Ik zou er zelf echt helemaal geen moeite mee hebben om een kind te adopteren!

♡ E-mail adres wil not shown in comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s